
Si vous êtes satisfait(e) de ce que vous avez téléchargé, ayez la gentillesse de verser ne fût-ce que 1 (un) EURO symbolique sur le compte bancaire de l'ONG humanitaire de votre choix, avec la communication www.idesetautres.be.
In bijlage vindt U “De wonderbare reis van schipper Bontekoe”, aflevering 335 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”.
Illustratie op bladzijde 22.
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Willy APERS geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
U vindt in bijlage de aflevering 21 (“Over handelspractijken ten tijde van Karel den Grote”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 14 avril 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “Leer hem toveren”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De vagebonden zijn vlug bevrijd » (« Les vagabonds sont vite libérés »).
Rappelons d’abord que, dans les verbes, au moins les préfixes BE-, ER-, HER-, GE-, ONT- et VER- NE sont PAS séparables et que, exceptionnellement, on NE fait PAS précéder leur participe passé de l’habituel préfixe « GE- », commun à l’immense majorité des participes passés néerlandais.
On trouve donc la forme verbale « BEvrijd », participe passé provenant de l’infinitif « BEvrijden », qui est identique à la première personne de l’indicatif présent, ce verbe NE faisant PAS l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts ».
Le participe passé « BEvrijd » fait l’objet d’un REJET, derrière le complément (« vlug »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Het deksel kan ik niet heffen » (« Le couvercle, je ne peux pas le soulever »).
L’auxiliaire de mode de la « CAPACITE » est l’infinitif « KUNNEN », donnant un singulier « KAN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« MOETEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« heffen »), derrière le complément (« het deksel »), à la fin de la phrase et à l’infinitif, ce que l’on aurait mieux vu s’il n’avait débuté la phrase : « ik kan het deksel niet heffen ». Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait pu avoir « MAG », singulier de l’infinitif « MOGEN», l’auxiliaire de mode de la « POSSIBILITE » :
« Het deksel mag ik niet heffen ».
La phrase commençant par un complément (« Het deksel »), cela engendre une INVERSION : le sujet « ik » passe derrière le verbe « kan ».
Plaat nummer 107 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 44 van het weekblad « KUIFJE » op 31 oktober 1957. De titel daarvan is « De gemeenten » (« Les communes ») en met 5 deeltjes : « Een vrije stad » (« Une ville libre »), « De poorters of burgers » (« Les bourgeois du portus ou bourg »), «Een keure » (« Une charte »), « Een republiek : de Hansa » («Une république : la Hanse ») en « Klokke Roeland in Gent » («La cloche Roeland du beffroi de Gand »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 06 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ik heb de kraan gesloten » (« J’ai fermé le robinet »).
On y trouve notamment la forme verbale « GESLOTEN », participe passé utilisé avec un passé composé, provenant de l’infinitif « SLUITEN», qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts ».
Il est à noter que ce participe passé « GESLOTEN » se construit sur le PLURIEL du prétérit. Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
Le participe passé « GESLOTEN » fait l’objet d’un REJET, derrière le complément (« de kraan »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ik zag alles vanuit mijn raam » (« Je vis / j’ai vu tout depuis ma fenêtre »).
On y trouve notamment la forme verbale « ZAG », O.V.T. (ou « prétérit ») provenant de l’infinitif « ZIEN », qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » ou irréguliers. Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
ATTENTION : Beaucoup d’apprenants croient que la forme verbale « ZAG », provient de l’infinitif « ZEGGEN », également irrégulier à l’O.V.T. …
Plaat nummer 106 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 43 van het weekblad « KUIFJE » op 24 oktober 1957. De titel daarvan is « De gouden horde » (« La horde d’or») en met 5 deeltjes : «Temoedsjin in 1193 » (« Temoudjine en 1193»), « Dsjengis Khan, meester van het Oosten » (« Gengis Khan, maître de l’Orient »), « Opmars naar het Westen ! » (« En marche vers l’Ouest ! »), « Aan de Wolga» (« Au bord de la Volga ») en « Zijn dood in 1227 » (« Sa mort en 1277 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 11 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «We zullen als ratten verdrinken » (« Nous serons / allons nous noyer => être noyés comme des rats »).
L’auxiliaire du FUTUR « simple » est l’infinitif « ZULLEN », donnant un singulier « ZAL ». Pour être moins dérouté par la construction du futur simple en néerlandais, il est peut-être plus simple de le comparer au « futur proche » français et de remplacer les formes de « ZULLEN » par celles de « ALLER ». Au FUTUR, il y a REJET de l’autre forme verbale (« verdrinken ») à la fin de la phrase, derrière le complément (« als ratten »), à l’INFINITIF. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
U vindt in bijlage de aflevering nummer 17 (26 januari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “Hoe Leauthier het leven verstond” (in 1893), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk V (“vreselijk vermoeden”, vervolg), met een pentekening (“Simon Peres”).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante :
« We wachten haar op » (« Nous l’attendons »).
On y trouve la forme verbale « wachten … op », provenant de l’infinitif « OPwachten», verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur l’infinitif « WACHTEN ».
Quand le verbe est conjugué, il y a REJET de la « particule séparable » « OP », derrière le complément (« haar »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notons que si le complément avait été masculin, nous aurions eu la phrase suivante (presque comme en langue anglaise) :
« We wachten hem op ».
Plaat nummer 105 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 42 van het weekblad « KUIFJE » op 17 oktober 1957. De titel daarvan is « « De verlokking van het Oosten » («L’attrait de l’Orient ») en met 5 deeltjes : «Saladin » (« Saladin »), « Drie koningen : Frederik Barbarossa, Richard Leeuwen en Philips-August » (« Trois rois : Frédéric Barberousse, Richard Cœur de Lion et Philippe-Auguste »), «Richard komt ! » (« Richard vient ! »), « De vierde Kruistocht » (« La quatrième Croisade ») en «Baudewijn IX in 1204 » (« Baudouin IX en 1204»).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
De kaften en tekenaars
van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 332.
“Het wonderkind”, aflevering 332 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in november 1928 (19281125 ? …) door Annie HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars
van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 331.
“Een keer wildstrooper”, aflevering 331 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in november 1928 (19281118 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Waarom zou ik die kraan niet opendraaien ? » (« Pourquoi n’ouvrirais-je pas ce robinet ? »).
L’auxiliaire du CONDITIONNEL est l’infinitif « ZOUDEN », donnant un singulier « ZOU » ; il est, en quelque sorte, l’« imparfait » (O.V.T. ou prétérit) de l’auxiliaire du FUTUR, « ZULLEN ».
Au CONDITIONNEL, il y a REJET de l’autre forme verbale (« opendraaien »), derrière le complément (« die kraan »), et donc à l’INFINITIF, à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
In bijlage vindt U “Het verloren testament”, aflevering 333 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”.
Illustratie (van W. Scott ? …) op bladzijde 29.
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Frans RAGER (uit Asse) geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
La double phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De vagebonden worden in een put geworpen die met een zware rooster wordt gedekt » (« Les vagabonds sont jetés dans un puits qui est couvert par une lourde grille »).
On y trouve, dans la phrase subordonnée (introduite par « DIE »), la forme verbale « gedekt », participe passé provenant de l’infinitif « DEKKEN » qui, comme la grande majorité des verbes néerlandais NE fait PAS l’objet des « temps primitifs » mais fait partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent ou O.T.T.) se terminant par la consonne « K », on trouvera à la fin du participe passé le « T » minoritaire.
Quand « DEKKEN » est conjugué comme participe passé à l’équivalent du passé composé, il y a REJET de son participe passé «gedekt» derrière le complément («met een zware rooster ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase est à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
Plaat nummer 104 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 41 van het weekblad « KUIFJE » op 10 oktober 1957. De titel daarvan is « Philips-Augustus » (« Philippe-Augustus ») en met 5 deeltjes : « Hij (Hendrik II Plantagenet) had er genoeg van » (« Il / Henri II Plantagenet en avait assez »), « Richard Leeuwen en Jan zonder Land » (« Richard Cœur de Lion et Jean sans Terre »), « De oorlog van 1202 » (« La guerre de 1202 »), « De grote slag van 1214 in Bouvines » (« La grande bataille de 1214 à Bouvines ») en « Vijf en twintig baronnen en de Magna Charta van 1215 » (« Vingt-cinq barons et la Grande Charte de 1215 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering 20 (“De behandeling der zinnelozen in de middeleeuwen”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 7 avril 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “De school” en “De achtergehouden aalmoes”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De vagebonden worden in een put geworpen » (« Les vagabonds sont jetés dans un puits »).
On y trouve la forme verbale « GEWORPEN », participe passé provenant de l’infinitif « WERPEN », qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts ». Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
Rappelons que, aux temps composés, le participe passé fait l’objet d’un REJET, derrière le complément (« in een put »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse, également en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase est à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 05 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De vagebonden worden (door de drietal detectives) gekneveld » (« Les vagabonds sont bâillonnés »).
On y trouve la forme verbale « GEKNEVELD » provenant de l’infinitif « KNEVELEN », verbe considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik KNEVEL») se terminant par la consonne « L », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés :
préfixe « GE » « KNEVEL » + « D » = « GEKNEVELD ».
Le participe passé « GEKNEVELD » fait l’objet d’un REJET, derrière le complément éventuel (« door de drietal detectives »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase est à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
Plaat nummer 103 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 40 van het weekblad « KUIFJE » op 3 oktober 1957. De titel daarvan is « De dikke vazal en de magere koning» (« Le gros vassal et le maigre roi ») en met 5 deeltjes : « Het huis van Normandië » (« La maison de Normandie »), « Hendrik Beauclerk » («Henri Beau-Clerc »), « De Plantagenets » (« Les Plantagenets »), « Hendrik II Plantagenet » («Henri II Plantagenet ») en « Alienor » («Aliénor»).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Dat verwachtte ik al » (« Cela, je m’y attendais déjà »).
On y trouve notamment l’infinitif « VERWACHTEN », construit sur le verbe « WACHTEN », qui est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) au prétérit (ou O.V.T.), mais fait partie de la minorité des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik verwacht ») se terminant déjà par la consonne « T », on y trouvera a fortiori le « TE » minoritaire comme terminaison du prétérit : « VERWACHT » + « TE » = « VERWACHTTE ».
La phrase commençant par un complément (« Dat »), cela engendre une INVERSION : le sujet « ik » passe derrière le verbe « verwachtte ».
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 10 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ik ga met je mee » (« Je vais avec toi / je t’accompagne »).
On trouve la forme verbale « GA … MEE », provenant de l’infinitif « MEEGAAN », verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur « GAAN ».
Lorsque « MEEGAAN » est conjugué, la particule « MEE » (venant de la préposition « MET ») fait l’objet d’un REJET derrière le complément (« met je ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET (notamment du verbe ou de certaines de ses composantes), lisez notre synthèse en couleurs :
Pour le phénomène du REJET (notamment du verbe ou de certaines de ses composantes), lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 102 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 39 van het weekblad « KUIFJE » op 26 september 1957. De titel daarvan is « Het Christen Europa » («L’Europe chrétienne ») en met 5 deeltjes : « De koningskronen » (« Les couronnes de rois »), « De macht van Rome » (« La puissance de Rome »), «Nieuwe geestelijke orden » (« Nouveaux ordres ecclésiastiques »), « Universiteiten » («Universités») en « Willem Ruibroek » («Guillaume Ruboucques »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering nummer 16 (19 januari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “Een bom onplofte in het café Terminus” (in 1894), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk V (“vreselijk vermoeden”, vervolg), zonder pentekening.
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 330. “De dankbare soldaat”, aflevering 330 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in november 1928 (19281111 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Zouden jullie een oude dame willen helpen ? » (« Voudriez-vous aider une vieille dame ? »).
L’auxiliaire du CONDITIONNEL est l’infinitif « ZOUDEN » ; il est, en quelque sorte, l’« imparfait » (O.V.T. ou prétérit) de l’auxiliaire du FUTUR, « ZULLEN ».
Au CONDITIONNEL, il y a REJET de l’autre forme verbale (« willen ») à la fin de la phrase, derrière le complément (ici « een oude dame »), et donc à l’INFINITIF.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Mijn hondekar * is in de gracht gesukkeld » (« Ma charrette à chien * s’est traînée / a versé dans le fossé »).
On y trouve la forme verbale « gesukkeld », participe passé provenant de l’infinitif « SUKKELEN », qui NE fait PAS l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » mais bien d’un REJET. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
« SUKKELEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik sukkel ») se terminant par la consonne « L », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés : préfixe « GE » + « SUKKEL » + « D » = « GESUKKELD ».
Plaat nummer 101 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 38 van het weekblad « KUIFJE » op 19 september 1957. De titel daarvan is « Strijd tussen tiara en keizerskroon» (« Lutte entre tiare et couronne impériale ») en met 5 deeltjes : « De oude Barbarossa » (« Le vieux Barberousse »), «Hendrik VI van Zwaab » (« Henri VI de Souabe»), « Paus Innocentius III » (« Le Pape Innocent III »), « Wat een ramp ! » (« Quelle catastrophe ! ») en «Het einde van de Hohenstaufen in 1268 » («La fin des Hohenstaufen en 1268 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
In bijlage vindt U “Een keer wildstrooper”, aflevering 331 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”.
Illustratie op bladzijde 14 (“De nachtwaker”).
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Willy APERS geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
U vindt in bijlage de aflevering 19 (“Hoe verzorgden onze voorouders hun persoontje?”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 31 maart 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “Rinkrank en de gevangen prinses”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Die twee vagebonden moeten we hier uitschakelen » (« Ces deux vagabonds, nous devons les mettre hors jeu ici »).
L’auxiliaire de mode de l’« OBLIGATION » est l’infinitif « MOETEN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« uitschakelen »), derrière le complément (« hier »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez par exemple notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Die twee vagebonden »), cela engendre une INVERSION : le sujet « we » passe derrière le verbe « moeten ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Wij zouden haar toch met rust laten » (« Nous devrions tout de même la laisser en repos => tranquille »).
L’auxiliaire du CONDITIONNEL est l’infinitif « ZOUDEN » ; il est, en quelque sorte, l’« imparfait » (O.V.T. ou prétérit) de l’auxiliaire du FUTUR, « ZULLEN ».
Au CONDITIONNEL, il y a REJET de l’autre forme verbale (« laten ») à la fin de la phrase, derrière les compléments (ici « haar », « toch » et « met rust »), et donc à l’INFINITIF.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 100 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 37 van het weekblad « KUIFJE » op 12 september 1957. De titel daarvan is « Frederik Barbarossa » (« Frédéric Barberousse ») en met 5 deeltjes : « De Hohenstaufen, Gibellini van Zwaab » (« Les Hohenstaufen, Gibelins de Souabe »), « Hij had een rode baard in 1152 » (« Il avait une barbe rouge / rousse en 1152 »), « De Lombarden, Welfen » (« Les Lombards, guelfes »), « Orlando Bandinelli, Alexander III » (« Orlando Bandinelli, Alexandre III ») en « Legnano in 1176 » («Legnano en 1176 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 04 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Hier slaan we een eerste maal toe » (« Ici nous frappons une première fois »).
On y trouve notamment la forme verbale « slaan … toe » à l’O.T.T. (ou présent), provenant de l’infinitif « TOESLAAN », verbe dit « à particule séparable) lui-même construit sur « SLAAN ».
Quand « TOEslaan » est conjugué, cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « TOE » (provenant de la préposition « tot ») de son infinitif proprement dit et REJET de la particule « TOE », derrière le complément (« een eerste maal »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET du verbe (ou d’une de ses composantes), lisez :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Hier »), cela engendre une INVERSION : le sujet « we » passe derrière le verbe « slaan ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ze is op het ergste voorbereid » (« Elle est préparée au pire »).
On y trouve la forme verbale « voorbereid », participe passé provenant de l’infinitif « VOORBEREIDEN », verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur « BEREIDEN ». Ce verbe « BEREIDEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « bereid ») se terminant déjà par la consonne « D », on trouvera a fortiori (mais pas doublé) le « D » majoritaire comme terminaison de ce participe passé mais pas de préfixe « GE » puisque la forme verbale commence par le préfixe VOOR- (c’est aussi le cas pour BE-, ER-, GE,- HER-, ONT- et VER) : (GE) + « VOORBEREID » + (« D ») = « VOORBEREID ».
Le participe passé « voorbereid » fait l’objet d’un REJET derrière le complément (« op het ergste »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET, lisez :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 99 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 36 van het weekblad « KUIFJE » op 5 september 1957. De titel daarvan is « Het koninkrijk Jeruzalem » (« Le royaume de Jérusalem ») et se subdivisait en : «») en met 5 deeltjes : « Een nieuw rijk » (« Un nouveau royaume »), « De ridderorden » (« Les ordres de chevalerie »), « Lissabon wordt ingenomen » (« Lisbonne est prise »), « Saladin » (« Saladin ») en « Handel tussen Oost en West » (« Commerce entre Est et Ouest / Orient et Occident »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 9 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « We hebben haar niet kunnen overtuigen » (« Nous n’avons pu la convaincre »).
La phrase est, en fait, au passé composé et la forme verbale de « KUNNEN » aurait dû être au participe passé mais on a ici affaire à ce que l’on appelle le « double infinitif », solution intéressante pour éviter les « temps primitifs » quand on ne les maîtrise pas.
Les deux infinitifs font l’objet d’un REJET, derrière le complément (« haar »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait pu avoir plutôt l’auxiliaire de mode de la «POSSIBILITE», l’infinitif « MOGEN » :
« We hebben haar niet mogen overtuigen. »
U vindt in bijlage de aflevering nummer 15 (12 januari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “De man die doden in vitriol oploste” (rond 1933), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk IV (“Een vrede moord”, vervolg) en het hoofdstuk V (“vreselijk vermoeden”), met een pentekening.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Mijn man heeft contracten AFgesloten » (« Mon mari a conclu des contrats »).
On y trouve la forme verbale « AFgesloten », participe passé provenant de l’infinitif « AFsluiten », lui-même construit sur l’infinitif « SLUITEN », qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » et qui, comme presque tous les verbes en « UI », donne une voyelle « O ». Il faut noter que ce participe passé se construit sur le PLURIEL du prétérit.
Quand « AFsluiten » est conjugué comme participe passé à l’équivalent du passé composé, cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « AF » de son infinitif proprement dit, la particule « GE- » (commune à la majorité des participes passés) s’intercalant entre eux => « AFGEsloten ».
Il y a REJET de la forme verbale « AFgesloten » derrière le complément («contracten ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
Plaat nummer 98 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 35 van het weekblad « KUIFJE » op 29 augustus 1957. De titel daarvan is « De kruistochten » (« Les Croisades ») en met 5 deeltjes : « Het Heilige Graf» (« Le Saint-Sépulcre »), « Het Concilie van Clermont in 1095 » (« Le Concile de Clermont en 1095 »), « Godfried van Bouillon » (« Godefroid de Bouillon »), « Onder de zon van Azië » (« Sous le soleil d’Asie ») en « Jeruzalem in 1099 » («Jérusalem en 1099 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 329. “Het licht in de wildernis”, aflevering 329 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in november 1928 (19281104 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 328. “De zwarte bende”, aflevering 328 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in oktober 1928 (19281028 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars
van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 327.
“De reis in den nacht”, aflevering 327 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in oktober 1928 (19281021 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars
van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 326.
“Een angstig avontuur”, aflevering 326 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in oktober 1928 (19281014 ? …) door Annie HANS uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Jij en jouw man worden door een drietal detectives geschaduwd » (« Toi et ton mari êtes suivis comme votre ombre par un trio de détectives »).
On y trouve la forme verbale « geschaduwd », participe passé provenant de l’infinitif « SCHADUWEN ». Ce verbe « SCHADUWEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik schaduw ») se terminant par la consonne « W », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés :
préfixe « GE » + « SCHADUW » + « D » = « GESCHADUWD ».
Quand « SCHADUWEN » est conjugué au passé composé, il y a REJET de son participe passé « geschaduwd » derrière le complément (« door een drietal detectives ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe ou d’une de ses composantes, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase est à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
In bijlage vindt U “De dankbare soldaat”, aflevering 330 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”. Het verhaal vindt in 1917 plaats.
Illustratie op bladzijde 27.
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Frans RAGER (uit Asse) geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Een speurder heeft ons gewaarschuwd » (« Un détective nous a prévenus / avertis »).
On y trouve la forme verbale « gewaarschuwd », participe passé provenant de l’infinitif « WAARSCHUWEN ». Ce verbe « WAARSCHUWEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik waarschuw ») se terminant par la consonne « W », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés : préfixe « GE » + « WAARSCHUW » + « D » = « GEWAARSCHUWD ».
Quand « WAARSCHUWEN » est conjugué au passé composé, il y a REJET de son participe passé « gewaarschuwd » derrière le complément («ons ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe ou d’une de ses composantes, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 97 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 34 van het weekblad « KUIFJE » op 22 augustus 1957. De titel daarvan is « Strijd tussen keizer en paus » (« Lutte entre empereur et pape = La querelle des investitures ») en met 5 deeltjes : « Staf en ring » (« Crosse et anneau »), « De abdij van Cluny » (« L’abbaye de Cluny »), « Hildebrand wordt paus Gregorius VII in 1073 » (« Hildebrand devient le pape Grégoire VII en 1073 »), « De tocht naar Canossa in 1077 » («Le pèlerinage de pénitence à Canossa en 1077 ») en « Het concordaat van Worms in 1122 » (« Le concordat de Worms en 1122 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering 18 (“Een en ander over de Paasdagen”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 24 maart 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “De tuinkoning en de beer”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « (Hebben jullie wel) begrepen ? » (« compris ? »).
On trouve la forme verbale « begrepen », participe passé provenant du verbe provenant de l’infinitif « BEGRIJPEN », construit sur « GRIJPEN », qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » ou irréguliers et, parmi eux, d’une catégorie importante de verbes irréguliers, celle des « IJ » donnant des « E » aux temps du passé (O.V.T. et V.T.T.). Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 03 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden)
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Jullie mogen mij controleren » (« Vous pouvez me controler »).
L’auxiliaire de mode de la POSSIBILITE est l’infinitif « MOGEN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOETEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« ontvangen »), derrière le complément (« mij »), à la fin de la phrase et à l’infinitif.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 96 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 33 van het weekblad « KUIFJE » op 15 augustus 1957. De titel daarvan is « Willem de veroveraar » (« Guillaume le conquérant ») en met 5 deeltjes : « Eduard de belijder » (« Edouard le confesseur »), « De hertog van Normandie » («Le duc de Normandie »), « Vlamingen en Normandiers » («Flamands et Normands »), « Hastings in 1066 » (« Hastings en 1066 ») en « Een lachte groen … » (« Un riait jaune … »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Goed dat wij ter hulp kwamen» (« C’était bien que nous venions en aide »).
On y trouve notamment la forme verbale « KWAMEN », O.V.T. (ou « prétérit ») provenant de l’infinitif « KOMEN ».
Le verbe « KOMEN » fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » ou irréguliers. Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 8 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Nu moeten jullie eens goed luisteren » (« Maintenant, vous devez bien écouter, une fois »).
L’auxiliaire de mode de l’« OBLIGATION » est l’infinitif « MOETEN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« luisteren »), derrière le compléments (« een » et « goed »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez par exemple notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Nu »), cela engendre une INVERSION : le sujet « jullie » passe derrière le verbe « moeten ».
Plaat nummer 95 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 32 van het weekblad « KUIFJE » op 8 augustus 1957. De titel daarvan is « De eerste Capetingers » (« Les premiers Capétiens ») en met 5 deeltjes : «Een Russische princes » (« Une princesse russe »), «Het koninklijk bezit » (« Le domaine royal »), «Lodewijk VI de dikke » (« Louis VI le gros»), « De strijdkreet en het blazoen » (« Le cri de guerre et le blason») en « Lodewijk VII » (« Louis VII »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering nummer 14 (5 januari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “De beruchte blonde dame van Antwerpen” (1914-1918), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk IV (“Een vrede moord”, vervolg), met een pentekening.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante :
« Ik kon hem de baas = Ik kon hem overmeesteren » (« Je pouvais me rendre maître de lui / le maîtriser »).
La forme verbale « KON » est le prétérit (SINGULIER) du verbe « KUNNEN » faisant l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » ou irréguliers, au moins à l’O.V.T. Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
L’auxiliaire de mode de la « CAPACITE », « KUNNEN » (donnant, à l’O.T.T. ou indicatif présent, un singulier « KAN »), comme les trois autres auxiliaires de mode (« MOETEN », « MOGEN » et « WILLEN »), exige le REJET de l’autre forme verbale (dans la variante, « overmeesteren »), derrière le complément (« hem »), à la fin de la phrase et à l’infinitif.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 325. “Kerstmis in de sneeuw”, aflevering 325 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in oktober 1928 (19281007 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
In bijlage vindt U “Het licht in de wildernis”, aflevering 329 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”.
Illustratie op bladzijde 23 (“Detroit vroeger”).
Er is ook een tekstje op bladzijden 31-32 : “Hulpvaardig, tegen wil en dank”.
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Roger GOEMAERE geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De kastelein druipt haastig af » (« L’aubergiste s’en va, hâtivement, la tête basse»).
On y trouve la forme verbale « druipt … AF », qui provient de l’infinitif « AFdruipen », verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur l’infinitif « DRUIPEN ».
Quand « AFdruipen » est conjugué, cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « AF » de sa forme verbale proprement dite et cette particule séparable « AF », composante du verbe, fait l’objet d’un REJET, derrière le complément (« haastig »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe ou d’une de ses composantes, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 94 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 31 van het weekblad « KUIFJE » op 1 augustus 1957. De titel daarvan is « De scheuring tussen oost en west » (« La scission entre l’Est et l’Ouest = Le schisme entre l’Orient et l’Occident ») en met 5 deeltjes : «Beeldenverering » (« Vénération des images ou icônes »), « De beeldenstormers » (« Les iconoclastes »), « Rome of Byzantium ? » (« Rome ou Byzance ? »), « Photius » (« Photius ») en «Het schisma » (« Le schisme »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ik heb (u) betaald » (« Je vous ai payé ») / « Dat zet ik je nog betaald ! » (« Cela, je te le ferai payer ! »).
Rappelons tout d’abord que, dans le cas des verbes, au moins les préfixes BE- ER-, HER-, GE-, ONT- et VER- NE sont PAS séparables et que, exceptionnellement, on NE fait PAS précéder leur participe passé de l’habituel préfixe « GE- », commun à l’immense majorité des participes passés néerlandais.
On trouve ici, dans une tournure de phrase (peu fréquente) à structure de passé composé (mais rendant une notion de futur) la forme verbale « BETAALD », participe passé provenant de l’infinitif « BETALEN ». Ce verbe « BETALEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik betaal ») se terminant par la consonne « L », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés : « BETAAL » + « D » = « BETAALD ».
Rappelons que, aux temps composés, le participe passé fait l’objet d’un REJET, derrière le complément éventuel (« u » ou « je »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez l’expression : « iemand betaald zetten ».
U vindt in bijlage de aflevering 17 (“De goede week”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 17 maart 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “De levenstijd”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Jullie kunnen (nu) ophoepelen ! » (« Vous pouvez ficher le camp ! »).
L’auxiliaire de mode de la « CAPACITE » est l’infinitif « KUNNEN », donnant plutôt un singulier « KAN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« MOETEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« ophoepelen »), derrière le complément éventuel (« nu »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait pu avoir « MOGEN », l’auxiliaire de mode de la «POSSIBILITE » :
« Jullie mogen (nu) ophoepelen ! ».
Plaat nummer 93 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 30 van het weekblad « KUIFJE » op 25 juli 1957. De titel daarvan is « De ridders » (« Les chevaliers ») en met 5 deeltjes : « Een jonkheer » (« Un jeune noble = un damoiseau OU un écuyer »), « De wake » (« La veillée d’armes »), « De ridderslag» (« L’adoubement »), « Een goede ruiter » (« Un bon cavalier ») en « Wees trouw » (« Sois fidèle »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 02 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «De kastelein kan zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen » (« L’aubergiste ne peut réprimer sa curiosité »).
L’auxiliaire de mode de la « CAPACITE » est l’infinitif « KUNNEN », donnant plutôt un singulier « KAN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« MOETEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« bedwingen »), derrière le complément («zijn nieuwsgierigheid »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait pu avoir « MAG », singulier de l’infinitif « MOGEN», l’auxiliaire de mode de la « POSSIBILITE » :
« De kastelein mag zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Eens op de kamer wil de vrouw de helm afnemen » («Une fois dans la chambre, la femme veut retirer le casque »).
L’auxiliaire de mode de la VOLONTE » est l’infinitif « WILLEN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOETEN » et « MOGEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (ici, « afnemen ») derrière le complément (« de helm »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Eens op de kamer »), cela engendre une INVERSION : le sujet « de vrouw » passe derrière le verbe « wil ».
Plaat nummer 92 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 29 van het weekblad « KUIFJE » op 18 juli 1957. De titel daarvan is « Een hut bij het kasteel » (« Une hutte près du château ») en met 5 deeltjes : «») en met 5 deeltjes : « Akkers, velden en molens » («Champs, prés et moulins »), « De lijfeigene » («Le serf »), «De rechten van de heer » (« Les droits du seigneur »), « Altijd betalen » (« Toujours payer ») en « Oorlog en pest » (« Guerre et peste»).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 7 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
De autor is eigenlijk Lode Opdebeek (1869-1930), onder schuilnaam dus. De pentekeningen zijn aan Jan WATERSCHOOT (1892-1968) te wijten.
La double phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Ik eet op een kamer waar ik de helm kan afzetten » (« Je mange dans une chambre où je peux retirer le casque »).
L’auxiliaire de mode de la « CAPACITE » est l’infinitif « KUNNEN », donnant un singulier « KAN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« MOETEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« afzetten »), derrière le complément (« de helm »), à la fin de la phrase (subordonnée, introduite par « WAAR ») et à l’infinitif. On l’aurait mieux vu dans la variante suivante : « Ik kan de helm afzetten ». Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait dû avoir « MAG », singulier de l’infinitif « MOGEN», l’auxiliaire de mode de la « POSSIBILITE » :
« Ik mag de helm afzetten ».
U vindt in bijlage de aflevering nummer 13 (29 december 1948) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “Fabricatie van valse dokumenten” (1924), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk IV (“Een vrede moord”, vervolg), zonder pentekening.
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 324. “De Spanjaarden te Mechelen”, aflevering 324 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in september 1928 (19280930 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante :
« Een gemaskerde vrouw ! » (« Une femme masquée ! »).
On y trouve la forme verbale « gemaskerd », participe passé pouvant provenir d’un infinitif « MASKEREN », dont la première personne du présent ne serait pas « Ik maskeer ». Ce verbe « MASKEREN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik masker ») se terminant par la consonne « R », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés :
préfixe « GE » + « MASKER » + « D » = « GEMASKERD ».
Le participe passé « gemaskerd » est ici devenu (comme en langue française) un adjectif : « GEMASKERD » + « E » (terminaison des adjectifs accordés) = « GEMASKERDE ».
Plaat nummer 91 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 28 van het weekblad « KUIFJE » op 11 juli 1957. De titel daarvan is « De burchten » (« Les châteaux-forts») en met 5 deeltjes : « Ida, een klein meisje » (« Ida, une petite fille»), « De belegering » (« Le siège »), « Mooie uren » (« De belles heures »), « Een hard leven » (« Une vie dure ») en « Op zekere dag » («Un certain jour »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Kan / kun je mij een maaltijd serveren ? » (« Peux-tu me servir un repas ? »).
L’auxiliaire de mode de la « CAPACITE » est l’infinitif « KUNNEN », donnant plutôt un singulier « KAN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« MOETEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« serveren »), derrière les compléments («mij » et « een maaltijd »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait dû avoir « MAG », singulier de l’infinitif « MOGEN», l’auxiliaire de mode de la « POSSIBILITE » :
« Mag je mij een maaltijd serveren ? ».
In bijlage vindt U “Kerstmis in de sneeuw”, aflevering 325 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”.
Illustratie op bladzijde 14.
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Y. FRISON geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Dat (kranig) is ze, beslist » (« Cela, elle l’est, décidément / décidée »).
Rappelons d’abord que, dans les verbes, au moins les préfixes BE- ER-, HER-, GE-, ONT- et VER- NE sont PAS séparables et que, exceptionnellement, on NE fait PAS précéder leur participe passé de l’habituel préfixe « GE- », commun à l’immense majorité des participes passés néerlandais.
On trouve la forme verbale « beslist », participe passé (utilisé ici comme adverbe) provenant de l’infinitif « BESLISSEN », considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.) mais fait partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik beslis ») se terminant par la consonne « S », on trouvera le « T » minoritaire comme terminaison des participes passés :
(PAS de préfixe « GE ») + « BESLIS » + « T » = « BESLIST ».
La phrase commençant par un complément (« Dat »), cela engendre une INVERSION : le sujet « ze » passe derrière le verbe « is ».
Plaat nummer 90 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 27 van het weekblad « KUIFJE » op 4 juli 1957. De titel daarvan is « Het leenstelsel » (« La féodalité = le système de fief ») en met 5 deeltjes : « Een chroniekschrijver : Siegbert van Gembloers » (« Un chroniqueur : Sigebert de Gembloux »), « In deze tijd » (« En ce temps-là »), « Geen eigendom » (« Pas de propriété »), « De eed van trouw » (« Le serment d’hommage ») en « Grote gebeurtenissen» (« Grands événements »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering 16 (“Een en ander over Antwerpse straattypen”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 10 maart 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “De drie kwakzalvers”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ik vraag me af » (« Je me demande »).
On y trouve la forme verbale « vraag … AF », qui provient de l’infinitif « AFvragen », verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur l’infinitif « VRAGEN ».
Quand « AFvragen » est conjugué, cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « AF » de sa forme verbale proprement dite et cette particule séparable « AF », composante du verbe, fait l’objet d’un REJET, derrière le complément (« me »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe ou d’une de ses composantes, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 01 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Een chique dame was zo uitgedost » (« Une dame chic était attifée ainsi »).
On y trouve la forme verbale « UITgedost », participe passé provenant de l’infinitif « UITdossen », verbe dit à « particule séparable », lui-même construit sur l’infinitif « DOSSEN » qui, comme la grande majorité des verbes néerlandais NE fait PAS l’objet des « temps primitifs » mais fait partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent) se terminant par la consonne « S » (« ik dos »), on trouvera à la fin du participe passé le « T » minoritaire.
Quand « UITdossen » est conjugué comme participe passé à l’équivalent du passé composé, cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « UIT » de son infinitif proprement dit, la particule « GE- » (commune à la majorité des participes passés) s’intercalant entre eux => « uitGEdost ».
Il y a REJET de la forme verbale « UITgedost » derrière le complément (« zo») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 89 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 26 van het weekblad « KUIFJE » op 27 juni 1957. De titel daarvan is « Otto de Grote » (« Othon 1er le Grand») et se subdivisait en : « De hertogen van Saksen ») en met 5 deeltjes : « Het daagt in den Oosten » (« Cela se lève à l’Est »), « Adelheid » («Noblesse »), « De paus in nood » (« Le pape en péril ») en « Op 2 februari 962 : Het Heilige Roomse Rijk der Duitse Natie » (« Le 2 février 962 : le Saint Empire romain de la nation germanique »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ik zag net een chique dame » (« Je vis juste => je viens de voir une dame chic »).
On y trouve notamment la forme verbale « ZAG », O.V.T. (ou « prétérit ») provenant de l’infinitif « ZIEN », qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » ou irréguliers. Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
ATTENTION : Beaucoup d’apprenants croient que la forme verbale « ZAG », provient de l’infinitif « ZEGGEN », également irrégulier à l’O.V.T. …
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 6 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Zij wordt door hen (Robert en Bertrand) gevolgd » (« Elle est suivie par eux »).
On y trouve notamment la forme verbale « gevolgd », participe passé provenant de l’infinitif « VOLGEN ». Ce verbe « VOLGEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik volg ») se terminant par la consonne « G », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés : préfixe « GE » + « VOLG » + « D » = « GEVOLGD ».
Il y a REJET de ce participe passé, derrière le complément (« door hen ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase est à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
Plaat nummer 88 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 25 van het weekblad « KUIFJE » op 20 juni mei 1957. De titel daarvan is « De zonen van Robert » (« Les fils de Robert») en met 5 deeltjes : « Robert de Sterke » («Robert le fort »), « Odo I» (« Eudes 1er »), « Wie krijgt de kroon ? » (« Qui reçoit la couronne ? »), « Hugo de grote » («Hugues le grand ») en « Hugo Capet » (« Hugues Capet »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering nummer 12 (22 december 1948) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “Het geheim der grote meren” (1852), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk IV (“Een vrede moord”), met een pentekening.
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 323. “Keizer Karel te Gent”, aflevering 323 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in september 1928 (19280923 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.

