
Si vous êtes satisfait(e) de ce que vous avez téléchargé, ayez la gentillesse de verser ne fût-ce que 1 (un) EURO symbolique sur le compte bancaire de l'ONG humanitaire de votre choix, avec la communication www.idesetautres.be.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De arme veerman werd ongenadig neergeslagen » (« Le pauvre passeur fut impitoyablement assommé »).
On y trouve la forme verbale « NEERgeslagen », participe passé provenant de l’infinitif « NEERslaan », lui-même construit sur l’infinitif « SLAAN », qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts ». Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
Quand « NEERgeslagen » est conjugué comme participe passé à l’équivalent du passé composé (ici à la voix passive, avec WORDEN), cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « NEER » de son infinitif proprement dit, la particule « GE- » (commune à la majorité des participes passés) s’intercalant entre eux => « neerGEslagen ».
Il y a REJET de la forme verbale du participe passé « NEERgeslagen » à la fin de la phrase, derrière le complément (« ongenadig »). Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 116 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 1 van het weekblad « KUIFJE » op 1 januari 1958. De titel daarvan is « De tempelieren ») (« Les templiers ») en met 5 deeltjes : « Bankiers » (« Banquiers »), «Het komplot » (« Le complot du roi Philippe IV le Bel et du pape Clément V »), « Een zet op het schaakbord » (« Un coup sur l’échiquier = Le coup de Nogaret du 13 octobre 1307 »), « En aldus geschiedde » (« Le Concile de Vienne-en-Provence en 1312 ») en « Op de brandstapel » (« Sur le bûcher = Jacques de Molay, grand-maître de l’ordre des Templiers, brûlé sur le bûcher en 1314 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering nummer 20 (16 februari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “Het geheim van Landru” (in 1922), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk VI (“beroerde tijden”, vervolg), zonder pentekening.
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 337. “Vaders vertrouwen”, aflevering 337 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in december 1928 (19281230 ? …) door Bastiaan (en NIET) Abraham HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 336. “Een brutale feeks”, aflevering 336 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in december 1928 (19281223 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante :
« Die veerpont komt (in de termijnen) niet terug » (« Ce bac ne revient pas dans les délais »).
On y trouve la forme verbale « komt … TERUG », O.T.T. ou indicatif présent provenant de l’infinitif « TERUGkomen », verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur l’infinitif « KOMEN ».
Quand « TERUGkomen » est conjugué, cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « TERUG » de la forme verbale proprement dite et il y a REJET de cette composante « TERUG », derrière le complément éventuel («in de termijnen ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « We mochten haar (Chantal) niet eerst laten overvaren » (« Nous ne pouvions pas la laisser traverser la première => Nous n’aurions pas dû … »).
La forme verbale « MOCHTEN » est le prétérit (SINGULIER) du verbe « MOGEN» faisant ici l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » ou irréguliers, au moins à l’O.V.T. Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
L’auxiliaire de mode de la « POSSIBILITE » ou de la « PERMISSION » est l’infinitif « MOGEN » (donnant, à l’O.T.T. ou indicatif présent, un singulier « MAG »). Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOETEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale, derrière les compléments (« haar » et « eerst »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 115 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 52 van het weekblad « KUIFJE » op 26 december 1957. De titel daarvan is « « De koning wil het » (« Le roi le veut ») en met 5 deeltjes : « Philips IV de Schone maakte de Wet » (« Philippe IV le Bel faisait la Loi»), « Naar Romeins voorbeeld» (« D’après l’exemple romain »), « Het geld van de kloosters » (« L’argent des cloîtres / du clergé »), « De paus Bonifacius VIII in 1303 gevangen » (« Le pape Boniface VIII arrêté en 1303 ») en « Siciliaanse Vespers in 1282 » (« Les Vêpres siciliennes en 1282 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
In bijlage vindt U “De vlucht over de Schelde”, aflevering 338 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”. Het verhaal vindt in 1438 plaats.
De illustratie van Victor DEDONCKER op bladzijde 15 werd vroeger minstens in Henri Guillaume MOKE, Geïllustreerde geschiedenis van België geheel herzien en het hedendaagsche tijdperk bijgewerkt door Eugène HUBERT (1885), op bladzijde 237-238, uitgegeven.
Er was een heruitgave als aflevering 857.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Een vrouw als jij moest haar lever laten verzorgen » (« Une femme comme toi devrait laisser soigner son foie »).
L’auxiliaire de mode de l’OBLIGATION » est l’infinitif « MOETEN » (donnant MOEST au prétérit ou O.V.T.). Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« laten »), derrière le complément (« haar lever »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Rappelons le cas particulier du possessif en langue néerlandaise (comme en langue anglaise. Au masculin, on aurait eu :
« Een man als jij moest zijn lever laten verzorgen »
U vindt in bijlage de aflevering 23 (“Hebben wolvinnen kinderen gevoed?j”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 28 april 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “de uil in de schuur”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La double phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Zoals verwacht, steekt de vrouw het eerst de rivier over » (« Comme attendu, la femme traverse d’abord la rivière »).
On y trouve la forme verbale « steekt … OVER », provenant du verbe « OVERsteken », dit « à particule séparable », lui-même construit sur l’infinitif « STEKEN ».
Il y a REJET de la particule séparable « OVER », composante du verbe, derrière les compléments (« het eerst » et « de rivier »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET du verbe ou d’une de ses composantes, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Dat »), cela engendre une INVERSION : le sujet « de vrouw » passe derrière le verbe « steekt».
Plaat nummer 114 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 51 van het weekblad « KUIFJE » op 19 december 1957. De titel daarvan is « Brugge, die schone » (« Bruges la belle, Venise du Nord ») en met 5 deeltjes : «Langs het Zwin » (« Le long du Zwin »), « Brugge » (« Bruges »), « De leeuw en de lelie » (« Le lion et le lys »), « De Brugse Metten in 1302» (« Les Matines brugeoises en 1302 ») en « De slag van de gulden Sporen op 11 juli 1302 » (« La bataille des Eperons d’or du 11 juillet 1302 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 08 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Zoals (het) verwacht (werd) … » (« Comme on s’y attendait … »).
Rappelons que, dans les verbes, au moins les préfixes BE- ER-, HER- GE-, ONT- et VER- NE sont PAS séparables et que, exceptionnellement, on NE fait PAS précéder leur participe passé de l’habituel préfixe « GE- », commun à l’immense majorité des participes passés néerlandais.
On trouve dans cette phrase notamment un participe passé provenant de l’infinitif « VERWACHTEN », construit sur le verbe « WACHTEN », qui est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais), mais fait partie de la minorité des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik verwacht ») se terminant déjà par la consonne « T », on y trouvera a fortiori le « T » minoritaire comme terminaison du participe passé.
Cette phrase est à la voix passive, puisque l’auxiliaire « WORDEN » (ici « WERD ») est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Dat zal je wel zien » (« Cela, tu vas bien le voir »).
L’auxiliaire du FUTUR « simple » est l’infinitif « ZULLEN », donnant un singulier « ZAL ». Pour être moins dérouté par la construction du futur simple en néerlandais, il est peut-être plus simple de le comparer au « futur proche » français et de remplacer les formes de « ZULLEN » par celles de « ALLER ». Au FUTUR, il y a REJET de l’autre forme verbale (« zien ») à la fin de la phrase, derrière le complément (« wel »), à l’INFINITIF. Pour le phénomène du REJET du verbe (ou d’une de ses composantes), lisez notre synthèse en couleurs:
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Dat »), cela engendre une INVERSION : le sujet « je » passe derrière le verbe « zal ».
Plaat nummer 113 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 50 van het weekblad « KUIFJE » op 12 december 1957. De titel daarvan is « Het prachtig Venetië rond 1300 » (« La Venise sérénissime vers 1300 ») en met 5 deeltjes : « Met een gondel» (« En gondole »), «De Poort naar het Oosten » (« La Porte vers l’Orient»), « De doge » (« Le doge »), « De waarzegster en Marino Faliero » (« La diseuse de bonne aventure et Marino Faliero ») en « De Raad van de Tien » («Le Conseil des Dix »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 13 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De ijzeren helm zal eerst aankomen » (« Le casque de fer va arriver d’abord = la première »).
L’auxiliaire du FUTUR « simple » est l’infinitif « ZULLEN », donnant un singulier « ZAL ». Pour être moins dérouté par la construction du futur simple en néerlandais, il est peut-être plus simple de le comparer au « futur proche » français et de remplacer les formes de « ZULLEN » par celles de « ALLER ». Au FUTUR, il y a REJET de l’autre forme verbale (« aankomen ») à la fin de la phrase, derrière le complément (« eerst »), à l’INFINITIF. Pour le phénomène du REJET du verbe (ou d’une de ses composantes), lisez notre synthèse en couleurs:
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
U vindt in bijlage de aflevering nummer 19 (9 februari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “Van op een omnibus werd geschoten” (in 1907), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk VI (“beroerde tijden”, vervolg), zonder pentekening.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «De pont kan maar één auto per keer overbrengen » (« Le bac ne peut transférer qu’une auto à la fois »).
L’auxiliaire de mode de la « CAPACITE » est l’infinitif « KUNNEN », donnant plutôt un singulier « KAN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« MOETEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« overbrengen »), derrière les compléments («maar », « één auto » et « per keer »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait pu avoir « MAG », singulier de l’infinitif « MOGEN», l’auxiliaire de mode de la « POSSIBILITE » :
«De pont mag maar één auto per keer overbrengen ».
Plaat nummer 112 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 49 van het weekblad « KUIFJE » op 5 december 1957. De titel daarvan is « Vita nuova van Dante in 1294 » (« Vie nouvelle de Dante en 1294 ») en met 5 deeltjes : « Te Florence in 1300 » (« A Florence en 1300 »), « De Witten en de Zwarten » (« Les Blancs / Cerchi / Guelfes et les Noirs / Donati / Gibelins »), « Beatrice » (« Béatrice »), « Hymne aan het leven » (« Hymne à la vie ») en « Divina Commedia (1306-1321) » (« Divine Comédie »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 335. “De wonderbare reis van schipper Bontekoe”, aflevering 335 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in december 1928 (19281216 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 334. “In veilige haven” (vrij naar L. ALCOTT), aflevering 334 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in december 1928 (19281209 ? …) uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Wij laten ons eerst overzetten » (« Nous nous laissons d’abord transborder »).
Comme la tournure « LATEN we » (littéralement « Laissons-nous »), de la première personne du pluriel de l’IMPERATIF présent, « LATEN » exige souvent un REJET de l’infinitif (ici « overzetten »), derrière les compléments (« ons » et « eerst »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
In bijlage vindt U “Een brutale feeks”, aflevering 336 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”.
Illustratie op bladzijde 17.
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door L. DE RIDDER geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Daar moeten wij de ijzeren helm van de vagebonden scheiden » («Là, nous devons séparer le casque de fer des vagabonds »).
L’auxiliaire de mode de l’« OBLIGATION » est l’infinitif « MOETEN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« scheiden »), derrière les compléments (« de ijzeren helm » et « van de vagebonden »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez par exemple notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Daar »), cela engendre une INVERSION : le sujet « wij » passe derrière le verbe « moeten ».
Plaat nummer 111 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 48 van het weekblad « KUIFJE » op 28 november 1957. De titel daarvan is « Romaanse en gothische kathedralen » (« Cathédrales romanes et gothiques ») en met 5 deeltjes : « Het Gravensteen van Gent » (« Le Gravensteen = le château des Comtes de Gand »), « Doornik en Roermond » («Tournai et Ruremonde »), « De gothiek » (« Le gothique »), « Juwelen » (« Des joyaux ») en «Niet alleen kerken » (« Pas seulement des églises »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering 22 (“Er is leven in de brouwerij”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 21 april 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “de lekkere pap” en « Hoe het ijverig dienstmeisje beloond werd »), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Wat verder moeten wij de rivier met een veerpont oversteken » («Un peu plus loin, nous devons traverser la rivière avec un bac »).
L’auxiliaire de mode de l’« OBLIGATION » est l’infinitif « MOETEN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« oversteken »), derrière les compléments (« de rivier » et « met een veerpont »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez par exemple notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Wat verder »), cela engendre une INVERSION : le sujet « wij » passe derrière le verbe « moeten ».
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 07 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La (double) phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Wat kunnen we nu doen om hen kwijt te spelen ? » (« Que pouvons-nous faire à présent pour les mettre hors jeu ? »).
On y trouve, dans Ia phrase infinitive (introduite par « OM »), la forme verbale « kwijt … spelen », provenant plutôt d’une expression que d’un infinitif, qui aurait alors été un verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur l’infinitif « SPELEN ». Quand « KWIJT SPELEN» est conjugué, cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « KWIJT » de sa forme verbale proprement dite et cette particule séparable « KWIJT », composante du verbe, fait l’objet d’un REJET, derrière le complément (« hen »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Rappelons que « POUR » devant les verbes est rendu en langue néerlandaise par un double mot : « OM … TE ». Le complément (ici « hen ») et cette particule séparable « KWIJT » s’intercalent entre le « OM » et le « TE », placé juste devant l’infinitif « spelen ».
Plaat nummer 110 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 47 van het weekblad « KUIFJE » op 21 november 1957. De titel daarvan is « Lodewijk IX » (« Louis IX ou Saint Louis ») en met 5 deeltjes : « Blanca van Castilië » (« Blanche de Castille »), « Barons laten opknoppen ? Niet allemaal ! » («Faire pendre des barons ? Pas tous ! »), « Hij hield van de vrede » (« Il aimait la paix »), « Strijd tegen Engeland » (« Lutte contre l’Angleterre ») en « De laatste kruistocht in 1270 » (« La dernière croisade en 1270 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Wat kunnen we nu doen ? » (« Que pouvons-nous faire maintenant / à présent ? »).
L’auxiliaire de mode de la « CAPACITE » est l’infinitif « KUNNEN », donnant plutôt un singulier « KAN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« MOETEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« doen »), derrière le complément (« nu »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait pu avoir « MOGEN », l’auxiliaire de mode de la «POSSIBILITE » :
« Wat mogen we nu doen ? ».
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 12 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Die kerels zijn (uit de put) ontsnapt ! » (« Ces types se sont échappés ! »).
Rappelons tout d’abord que, dans les verbes, au moins les préfixes BE-, ER-, HER-, GE-, ONT- et VER- NE sont PAS séparables et que, exceptionnellement, on NE fait PAS précéder leur participe passé de l’habituel préfixe « GE- », commun à l’immense majorité des participes passés néerlandais.
On trouve ici la forme verbale « ONTSNAPT », participe passé provenant de l’infinitif « ONTSNAPPEN » qui, comme la grande majorité des verbes néerlandais NE fait PAS l’objet des « temps primitifs » mais fait partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent ou O.T.T.) se terminant par la consonne « P », on trouvera à la fin du participe passé le « T » minoritaire.
Le participe passé « ONTSNAPT » fait l’objet d’un REJET, derrière le complément éventuel (« uit de put »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 109 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 46 van het weekblad « KUIFJE » op 14 november 1957. De titel daarvan is « De Albigenzen » (« Les Albigeois») en met 5 deeltjes : « Het Goed en het Kwaad : de Bogomilen van Bulgarije » (« Le Bien et le Mal : les Bogomiles de Bulgarie »), «De reinen » (« Les purs »), « De secte van De Armen van Lyon in 1173 » (« La secte des Pauvres de Lyon ou Vaudois en 1173 »), « De Inquisitie » (« L’Inquisition ») en « De kruistocht van Lodewijk VIII tot 1226 » (« La croisade de Louis VIII jusqu’en 1226 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering nummer 18 (2 februari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “De dubbele moordenaar van Charenton” (in 1898), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk VI (“vreselijk vermoeden”, vervolg), zonder pentekening.
La double phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Gered door de vrouw die we moesten beschermen » (« Sauvés par la femme que nous devions protéger »).
L’auxiliaire de mode de l’OBLIGATION » est l’infinitif « MOETEN» (donnant MOEST au prétérit ou O.V.T.). Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il aurait exigé le REJET de l’autre forme verbale (« beschermen »), derrière le complément (« de vrouw »), à la fin de la phrase et à l’infinitif, si on ne s’était pas trouvé dans une phrase subordonnée relative (introduite par « DIE ») ; on le voit bien dans la variante suivante : « « we moesten die vrouw beschermen ». Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La double phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Gered door de vrouw die we moesten beschermen » (« Sauvés par la femme que nous devions protéger »).
L’auxiliaire de mode de l’OBLIGATION » est l’infinitif « MOETEN» (donnant MOEST au prétérit ou O.V.T.). Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il aurait exigé le REJET de l’autre forme verbale (« beschermen »), derrière le complément (« de vrouw »), à la fin de la phrase et à l’infinitif, si on ne s’était pas trouvé dans une phrase subordonnée relative (introduite par « DIE ») ; on le voit bien dans la variante suivante : « « we moesten die vrouw beschermen ». Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 333. “Het verloren testament”, aflevering 333 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in december 1928 (19281202 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « We werden door de vrouw gered » (« Nous avons été sauvés par la femme … »).
On y trouve notamment la forme verbale « gered », participe passé provenant de l’infinitif « REDDEN » qui, comme la grande majorité des verbes néerlandais NE fait PAS l’objet des « temps primitifs » et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (« ik red », première personne du présent ou O.T.T.) se terminant a fortiori déjà par la consonne « D », on trouvera à la fin du participe passé le « D » majoritaire.
Le participe passé « gered » fait l’objet d’un REJET derrière le complément (« door de vrouw ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase serait à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » serait utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
Plaat nummer 108 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 45 van het weekblad « KUIFJE » op 7 november 1957. De titel daarvan is « De steden » (« Les villes ») en met 5 deeltjes : « De straten » (« Les rues »), « Te veel mensen » (« Trop de gens »), « De gilden » («Les guildes »), « Harde werkers : de korporaties » (« De rudes travailleurs : les corporations ») en «De klassenstrijd » (« La lutte des classes »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
In bijlage vindt U “De wonderbare reis van schipper Bontekoe”, aflevering 335 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”.
Illustratie op bladzijde 22.
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Willy APERS geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
U vindt in bijlage de aflevering 21 (“Over handelspractijken ten tijde van Karel den Grote”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 14 avril 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “Leer hem toveren”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De vagebonden zijn vlug bevrijd » (« Les vagabonds sont vite libérés »).
Rappelons d’abord que, dans les verbes, au moins les préfixes BE-, ER-, HER-, GE-, ONT- et VER- NE sont PAS séparables et que, exceptionnellement, on NE fait PAS précéder leur participe passé de l’habituel préfixe « GE- », commun à l’immense majorité des participes passés néerlandais.
On trouve donc la forme verbale « BEvrijd », participe passé provenant de l’infinitif « BEvrijden », qui est identique à la première personne de l’indicatif présent, ce verbe NE faisant PAS l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts ».
Le participe passé « BEvrijd » fait l’objet d’un REJET, derrière le complément (« vlug »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Het deksel kan ik niet heffen » (« Le couvercle, je ne peux pas le soulever »).
L’auxiliaire de mode de la « CAPACITE » est l’infinitif « KUNNEN », donnant un singulier « KAN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« MOETEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« heffen »), derrière le complément (« het deksel »), à la fin de la phrase et à l’infinitif, ce que l’on aurait mieux vu s’il n’avait débuté la phrase : « ik kan het deksel niet heffen ». Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait pu avoir « MAG », singulier de l’infinitif « MOGEN», l’auxiliaire de mode de la « POSSIBILITE » :
« Het deksel mag ik niet heffen ».
La phrase commençant par un complément (« Het deksel »), cela engendre une INVERSION : le sujet « ik » passe derrière le verbe « kan ».
Plaat nummer 107 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 44 van het weekblad « KUIFJE » op 31 oktober 1957. De titel daarvan is « De gemeenten » (« Les communes ») en met 5 deeltjes : « Een vrije stad » (« Une ville libre »), « De poorters of burgers » (« Les bourgeois du portus ou bourg »), «Een keure » (« Une charte »), « Een republiek : de Hansa » («Une république : la Hanse ») en « Klokke Roeland in Gent » («La cloche Roeland du beffroi de Gand »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 06 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ik heb de kraan gesloten » (« J’ai fermé le robinet »).
On y trouve notamment la forme verbale « GESLOTEN », participe passé utilisé avec un passé composé, provenant de l’infinitif « SLUITEN», qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts ».
Il est à noter que ce participe passé « GESLOTEN » se construit sur le PLURIEL du prétérit. Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
Le participe passé « GESLOTEN » fait l’objet d’un REJET, derrière le complément (« de kraan »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ik zag alles vanuit mijn raam » (« Je vis / j’ai vu tout depuis ma fenêtre »).
On y trouve notamment la forme verbale « ZAG », O.V.T. (ou « prétérit ») provenant de l’infinitif « ZIEN », qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » ou irréguliers. Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
ATTENTION : Beaucoup d’apprenants croient que la forme verbale « ZAG », provient de l’infinitif « ZEGGEN », également irrégulier à l’O.V.T. …
Plaat nummer 106 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 43 van het weekblad « KUIFJE » op 24 oktober 1957. De titel daarvan is « De gouden horde » (« La horde d’or») en met 5 deeltjes : «Temoedsjin in 1193 » (« Temoudjine en 1193»), « Dsjengis Khan, meester van het Oosten » (« Gengis Khan, maître de l’Orient »), « Opmars naar het Westen ! » (« En marche vers l’Ouest ! »), « Aan de Wolga» (« Au bord de la Volga ») en « Zijn dood in 1227 » (« Sa mort en 1277 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 11 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «We zullen als ratten verdrinken » (« Nous serons / allons nous noyer => être noyés comme des rats »).
L’auxiliaire du FUTUR « simple » est l’infinitif « ZULLEN », donnant un singulier « ZAL ». Pour être moins dérouté par la construction du futur simple en néerlandais, il est peut-être plus simple de le comparer au « futur proche » français et de remplacer les formes de « ZULLEN » par celles de « ALLER ». Au FUTUR, il y a REJET de l’autre forme verbale (« verdrinken ») à la fin de la phrase, derrière le complément (« als ratten »), à l’INFINITIF. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
U vindt in bijlage de aflevering nummer 17 (26 januari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “Hoe Leauthier het leven verstond” (in 1893), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk V (“vreselijk vermoeden”, vervolg), met een pentekening (“Simon Peres”).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante :
« We wachten haar op » (« Nous l’attendons »).
On y trouve la forme verbale « wachten … op », provenant de l’infinitif « OPwachten», verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur l’infinitif « WACHTEN ».
Quand le verbe est conjugué, il y a REJET de la « particule séparable » « OP », derrière le complément (« haar »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notons que si le complément avait été masculin, nous aurions eu la phrase suivante (presque comme en langue anglaise) :
« We wachten hem op ».
Plaat nummer 105 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 42 van het weekblad « KUIFJE » op 17 oktober 1957. De titel daarvan is « « De verlokking van het Oosten » («L’attrait de l’Orient ») en met 5 deeltjes : «Saladin » (« Saladin »), « Drie koningen : Frederik Barbarossa, Richard Leeuwen en Philips-August » (« Trois rois : Frédéric Barberousse, Richard Cœur de Lion et Philippe-Auguste »), «Richard komt ! » (« Richard vient ! »), « De vierde Kruistocht » (« La quatrième Croisade ») en «Baudewijn IX in 1204 » (« Baudouin IX en 1204»).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
De kaften en tekenaars
van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 332.
“Het wonderkind”, aflevering 332 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in november 1928 (19281125 ? …) door Annie HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars
van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 331.
“Een keer wildstrooper”, aflevering 331 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in november 1928 (19281118 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Waarom zou ik die kraan niet opendraaien ? » (« Pourquoi n’ouvrirais-je pas ce robinet ? »).
L’auxiliaire du CONDITIONNEL est l’infinitif « ZOUDEN », donnant un singulier « ZOU » ; il est, en quelque sorte, l’« imparfait » (O.V.T. ou prétérit) de l’auxiliaire du FUTUR, « ZULLEN ».
Au CONDITIONNEL, il y a REJET de l’autre forme verbale (« opendraaien »), derrière le complément (« die kraan »), et donc à l’INFINITIF, à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
In bijlage vindt U “Het verloren testament”, aflevering 333 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”.
Illustratie (van W. Scott ? …) op bladzijde 29.
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Frans RAGER (uit Asse) geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
La double phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De vagebonden worden in een put geworpen die met een zware rooster wordt gedekt » (« Les vagabonds sont jetés dans un puits qui est couvert par une lourde grille »).
On y trouve, dans la phrase subordonnée (introduite par « DIE »), la forme verbale « gedekt », participe passé provenant de l’infinitif « DEKKEN » qui, comme la grande majorité des verbes néerlandais NE fait PAS l’objet des « temps primitifs » mais fait partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent ou O.T.T.) se terminant par la consonne « K », on trouvera à la fin du participe passé le « T » minoritaire.
Quand « DEKKEN » est conjugué comme participe passé à l’équivalent du passé composé, il y a REJET de son participe passé «gedekt» derrière le complément («met een zware rooster ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase est à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
Plaat nummer 104 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 41 van het weekblad « KUIFJE » op 10 oktober 1957. De titel daarvan is « Philips-Augustus » (« Philippe-Augustus ») en met 5 deeltjes : « Hij (Hendrik II Plantagenet) had er genoeg van » (« Il / Henri II Plantagenet en avait assez »), « Richard Leeuwen en Jan zonder Land » (« Richard Cœur de Lion et Jean sans Terre »), « De oorlog van 1202 » (« La guerre de 1202 »), « De grote slag van 1214 in Bouvines » (« La grande bataille de 1214 à Bouvines ») en « Vijf en twintig baronnen en de Magna Charta van 1215 » (« Vingt-cinq barons et la Grande Charte de 1215 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering 20 (“De behandeling der zinnelozen in de middeleeuwen”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 7 avril 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “De school” en “De achtergehouden aalmoes”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De vagebonden worden in een put geworpen » (« Les vagabonds sont jetés dans un puits »).
On y trouve la forme verbale « GEWORPEN », participe passé provenant de l’infinitif « WERPEN », qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts ». Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
Rappelons que, aux temps composés, le participe passé fait l’objet d’un REJET, derrière le complément (« in een put »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse, également en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase est à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 05 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « De vagebonden worden (door de drietal detectives) gekneveld » (« Les vagabonds sont bâillonnés »).
On y trouve la forme verbale « GEKNEVELD » provenant de l’infinitif « KNEVELEN », verbe considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik KNEVEL») se terminant par la consonne « L », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés :
préfixe « GE » « KNEVEL » + « D » = « GEKNEVELD ».
Le participe passé « GEKNEVELD » fait l’objet d’un REJET, derrière le complément éventuel (« door de drietal detectives »), à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase est à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
Plaat nummer 103 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 40 van het weekblad « KUIFJE » op 3 oktober 1957. De titel daarvan is « De dikke vazal en de magere koning» (« Le gros vassal et le maigre roi ») en met 5 deeltjes : « Het huis van Normandië » (« La maison de Normandie »), « Hendrik Beauclerk » («Henri Beau-Clerc »), « De Plantagenets » (« Les Plantagenets »), « Hendrik II Plantagenet » («Henri II Plantagenet ») en « Alienor » («Aliénor»).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Dat verwachtte ik al » (« Cela, je m’y attendais déjà »).
On y trouve notamment l’infinitif « VERWACHTEN », construit sur le verbe « WACHTEN », qui est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) au prétérit (ou O.V.T.), mais fait partie de la minorité des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik verwacht ») se terminant déjà par la consonne « T », on y trouvera a fortiori le « TE » minoritaire comme terminaison du prétérit : « VERWACHT » + « TE » = « VERWACHTTE ».
La phrase commençant par un complément (« Dat »), cela engendre une INVERSION : le sujet « ik » passe derrière le verbe « verwachtte ».
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 10 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ik ga met je mee » (« Je vais avec toi / je t’accompagne »).
On trouve la forme verbale « GA … MEE », provenant de l’infinitif « MEEGAAN », verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur « GAAN ».
Lorsque « MEEGAAN » est conjugué, la particule « MEE » (venant de la préposition « MET ») fait l’objet d’un REJET derrière le complément (« met je ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET (notamment du verbe ou de certaines de ses composantes), lisez notre synthèse en couleurs :
Pour le phénomène du REJET (notamment du verbe ou de certaines de ses composantes), lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 102 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 39 van het weekblad « KUIFJE » op 26 september 1957. De titel daarvan is « Het Christen Europa » («L’Europe chrétienne ») en met 5 deeltjes : « De koningskronen » (« Les couronnes de rois »), « De macht van Rome » (« La puissance de Rome »), «Nieuwe geestelijke orden » (« Nouveaux ordres ecclésiastiques »), « Universiteiten » («Universités») en « Willem Ruibroek » («Guillaume Ruboucques »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering nummer 16 (19 januari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “Een bom onplofte in het café Terminus” (in 1894), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk V (“vreselijk vermoeden”, vervolg), zonder pentekening.
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 330. “De dankbare soldaat”, aflevering 330 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in november 1928 (19281111 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Zouden jullie een oude dame willen helpen ? » (« Voudriez-vous aider une vieille dame ? »).
L’auxiliaire du CONDITIONNEL est l’infinitif « ZOUDEN » ; il est, en quelque sorte, l’« imparfait » (O.V.T. ou prétérit) de l’auxiliaire du FUTUR, « ZULLEN ».
Au CONDITIONNEL, il y a REJET de l’autre forme verbale (« willen ») à la fin de la phrase, derrière le complément (ici « een oude dame »), et donc à l’INFINITIF.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Mijn hondekar * is in de gracht gesukkeld » (« Ma charrette à chien * s’est traînée / a versé dans le fossé »).
On y trouve la forme verbale « gesukkeld », participe passé provenant de l’infinitif « SUKKELEN », qui NE fait PAS l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » mais bien d’un REJET. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
« SUKKELEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik sukkel ») se terminant par la consonne « L », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés : préfixe « GE » + « SUKKEL » + « D » = « GESUKKELD ».
Plaat nummer 101 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 38 van het weekblad « KUIFJE » op 19 september 1957. De titel daarvan is « Strijd tussen tiara en keizerskroon» (« Lutte entre tiare et couronne impériale ») en met 5 deeltjes : « De oude Barbarossa » (« Le vieux Barberousse »), «Hendrik VI van Zwaab » (« Henri VI de Souabe»), « Paus Innocentius III » (« Le Pape Innocent III »), « Wat een ramp ! » (« Quelle catastrophe ! ») en «Het einde van de Hohenstaufen in 1268 » («La fin des Hohenstaufen en 1268 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
In bijlage vindt U “Een keer wildstrooper”, aflevering 331 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”.
Illustratie op bladzijde 14 (“De nachtwaker”).
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Willy APERS geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
U vindt in bijlage de aflevering 19 (“Hoe verzorgden onze voorouders hun persoontje?”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 31 maart 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “Rinkrank en de gevangen prinses”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : «Die twee vagebonden moeten we hier uitschakelen » (« Ces deux vagabonds, nous devons les mettre hors jeu ici »).
L’auxiliaire de mode de l’« OBLIGATION » est l’infinitif « MOETEN ». Comme les trois autres auxiliaires de mode (« KUNNEN », « MOGEN » et « WILLEN »), il exige le REJET de l’autre forme verbale (« uitschakelen »), derrière le complément (« hier »), à la fin de la phrase et à l’infinitif. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez par exemple notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Die twee vagebonden »), cela engendre une INVERSION : le sujet « we » passe derrière le verbe « moeten ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Wij zouden haar toch met rust laten » (« Nous devrions tout de même la laisser en repos => tranquille »).
L’auxiliaire du CONDITIONNEL est l’infinitif « ZOUDEN » ; il est, en quelque sorte, l’« imparfait » (O.V.T. ou prétérit) de l’auxiliaire du FUTUR, « ZULLEN ».
Au CONDITIONNEL, il y a REJET de l’autre forme verbale (« laten ») à la fin de la phrase, derrière les compléments (ici « haar », « toch » et « met rust »), et donc à l’INFINITIF.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 100 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 37 van het weekblad « KUIFJE » op 12 september 1957. De titel daarvan is « Frederik Barbarossa » (« Frédéric Barberousse ») en met 5 deeltjes : « De Hohenstaufen, Gibellini van Zwaab » (« Les Hohenstaufen, Gibelins de Souabe »), « Hij had een rode baard in 1152 » (« Il avait une barbe rouge / rousse en 1152 »), « De Lombarden, Welfen » (« Les Lombards, guelfes »), « Orlando Bandinelli, Alexander III » (« Orlando Bandinelli, Alexandre III ») en « Legnano in 1176 » («Legnano en 1176 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
We stellen ter beschikking het hoofdstuk 04 voor, van de tweede uitgave van Groeninghe (1910) door Abraham HANS (1882-1939 ; Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 280 bladzijden) met pentekeningen van Emiel WALRAVENS (1879-1914).
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Hier slaan we een eerste maal toe » (« Ici nous frappons une première fois »).
On y trouve notamment la forme verbale « slaan … toe » à l’O.T.T. (ou présent), provenant de l’infinitif « TOESLAAN », verbe dit « à particule séparable) lui-même construit sur « SLAAN ».
Quand « TOEslaan » est conjugué, cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « TOE » (provenant de la préposition « tot ») de son infinitif proprement dit et REJET de la particule « TOE », derrière le complément (« een eerste maal »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET du verbe (ou d’une de ses composantes), lisez :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
La phrase commençant par un complément (« Hier »), cela engendre une INVERSION : le sujet « we » passe derrière le verbe « slaan ».
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Ze is op het ergste voorbereid » (« Elle est préparée au pire »).
On y trouve la forme verbale « voorbereid », participe passé provenant de l’infinitif « VOORBEREIDEN », verbe dit « à particule séparable », lui-même construit sur « BEREIDEN ». Ce verbe « BEREIDEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « bereid ») se terminant déjà par la consonne « D », on trouvera a fortiori (mais pas doublé) le « D » majoritaire comme terminaison de ce participe passé mais pas de préfixe « GE » puisque la forme verbale commence par le préfixe VOOR- (c’est aussi le cas pour BE-, ER-, GE,- HER-, ONT- et VER) : (GE) + « VOORBEREID » + (« D ») = « VOORBEREID ».
Le participe passé « voorbereid » fait l’objet d’un REJET derrière le complément (« op het ergste »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET, lisez :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 99 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 36 van het weekblad « KUIFJE » op 5 september 1957. De titel daarvan is « Het koninkrijk Jeruzalem » (« Le royaume de Jérusalem ») et se subdivisait en : «») en met 5 deeltjes : « Een nieuw rijk » (« Un nouveau royaume »), « De ridderorden » (« Les ordres de chevalerie »), « Lissabon wordt ingenomen » (« Lisbonne est prise »), « Saladin » (« Saladin ») en « Handel tussen Oost en West » (« Commerce entre Est et Ouest / Orient et Occident »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
Ontdek in bijlage het hoofdstuk 9 uit de derde uitgave van Jan Yoens en de witte kaproenen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; 1943, nieuwe geheel herziene uitgave ; 246 bladzijden) door Lodewijk Van Laeken.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « We hebben haar niet kunnen overtuigen » (« Nous n’avons pu la convaincre »).
La phrase est, en fait, au passé composé et la forme verbale de « KUNNEN » aurait dû être au participe passé mais on a ici affaire à ce que l’on appelle le « double infinitif », solution intéressante pour éviter les « temps primitifs » quand on ne les maîtrise pas.
Les deux infinitifs font l’objet d’un REJET, derrière le complément (« haar »), à la fin de la phrase.
Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Notez que l’on aurait pu avoir plutôt l’auxiliaire de mode de la «POSSIBILITE», l’infinitif « MOGEN » :
« We hebben haar niet mogen overtuigen. »
U vindt in bijlage de aflevering nummer 15 (12 januari 1949) van Galg en schavot gevolgd door uittreksels uit “Het kasteel der verdoemenis” (1878 ? …), door Silvain / Sylvain van der GUCHT (1823-1894), uitgave van “De Vlaamse boekhandel” (naam die door Lode Opdebeek uitgever, minstens tussen 1903 en 1914, werd gebruikt), Antwerpen, eerste jaargang, tussen 6 october 1948 (nummer 1) en 29 maart 1950 (nummer 78).
U vindt daarin “De man die doden in vitriol oploste” (rond 1933), met een illustratie ; uit “Het kasteel der verdoemenis”, een uittreksel van het hoofdstuk IV (“Een vrede moord”, vervolg) en het hoofdstuk V (“vreselijk vermoeden”), met een pentekening.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Mijn man heeft contracten AFgesloten » (« Mon mari a conclu des contrats »).
On y trouve la forme verbale « AFgesloten », participe passé provenant de l’infinitif « AFsluiten », lui-même construit sur l’infinitif « SLUITEN », qui fait l’objet des « temps primitifs » des verbes dits « forts » et qui, comme presque tous les verbes en « UI », donne une voyelle « O ». Il faut noter que ce participe passé se construit sur le PLURIEL du prétérit.
Quand « AFsluiten » est conjugué comme participe passé à l’équivalent du passé composé, cela entraîne en néerlandais une séparation de la particule « AF » de son infinitif proprement dit, la particule « GE- » (commune à la majorité des participes passés) s’intercalant entre eux => « AFGEsloten ».
Il y a REJET de la forme verbale « AFgesloten » derrière le complément («contracten ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe, lisez notre synthèse :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Pour complément d’informations, consultez par exemple notre tableau des « temps primitifs » sur ce même site, où les couleurs aident à mieux comprendre trois grandes catégories de verbes irréguliers au passé :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=tp&ssmod=ecrit
Plaat nummer 98 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 35 van het weekblad « KUIFJE » op 29 augustus 1957. De titel daarvan is « De kruistochten » (« Les Croisades ») en met 5 deeltjes : « Het Heilige Graf» (« Le Saint-Sépulcre »), « Het Concilie van Clermont in 1095 » (« Le Concile de Clermont en 1095 »), « Godfried van Bouillon » (« Godefroid de Bouillon »), « Onder de zon van Azië » (« Sous le soleil d’Asie ») en « Jeruzalem in 1099 » («Jérusalem en 1099 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 329. “Het licht in de wildernis”, aflevering 329 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in november 1928 (19281104 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 328. “De zwarte bende”, aflevering 328 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in oktober 1928 (19281028 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars
van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 327.
“De reis in den nacht”, aflevering 327 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in oktober 1928 (19281021 ? …) door Abraham HANS uitgegeven.
De kaften en tekenaars
van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” : Nr. 326.
“Een angstig avontuur”, aflevering 326 van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek”, werd vermoedelijk in oktober 1928 (19281014 ? …) door Annie HANS uitgegeven.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Jij en jouw man worden door een drietal detectives geschaduwd » (« Toi et ton mari êtes suivis comme votre ombre par un trio de détectives »).
On y trouve la forme verbale « geschaduwd », participe passé provenant de l’infinitif « SCHADUWEN ». Ce verbe « SCHADUWEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik schaduw ») se terminant par la consonne « W », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés :
préfixe « GE » + « SCHADUW » + « D » = « GESCHADUWD ».
Quand « SCHADUWEN » est conjugué au passé composé, il y a REJET de son participe passé « geschaduwd » derrière le complément (« door een drietal detectives ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe ou d’une de ses composantes, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Cette phrase est à la voix passive puisque l’auxiliaire « WORDEN » est utilisé au lieu de l’auxiliaire « ZIJN ».
In bijlage vindt U “De dankbare soldaat”, aflevering 330 van de “Abraham HANS’ Kinderbibliotheek”. Het verhaal vindt in 1917 plaats.
Illustratie op bladzijde 27.
Deze tekst, in oude spelling, werd voor u door Frans RAGER (uit Asse) geselecteerd en ter beschikking gesteld o. a. om iemand anders aan te moedigen deze tekst in hedendaagse spelling om te zetten of in het Frans te vertalen.
Bernard Goorden is van plan zoveel mogelijk titels van de “Kinderbibliotheek” op zijn webstek GRATIS ter beschikking te stellen. De jonge generatie heeft die nodig.
Wees geen egoïstische verzamelaar en helpt hem A.U.B. daarmee : zend hem een JPEG kopie (om eventueel te restaureren) van uw lievelingstitel(s). Hij zal u de lijst (EXCEL bestand) bezorgen van de titels die hij bezit. Zijn e-mail is ideesautresbg@gmail.com
Laat hem weten of u wenst dat “die titel werd voor u door … geselecteerd” wordt vermeld.
Bernard Goorden heeft een 300tal titels van de “A. HANS’ Kinderbibliotheek” beschikbaar om te ruilen.
La phrase suivante est grammaticalement intéressante : « Een speurder heeft ons gewaarschuwd » (« Un détective nous a prévenus / avertis »).
On y trouve la forme verbale « gewaarschuwd », participe passé provenant de l’infinitif « WAARSCHUWEN ». Ce verbe « WAARSCHUWEN » est considéré comme « régulier » (comme la grande majorité des verbes néerlandais) aux temps du passé (O.V.T. ou V.T.T.), NE fait PAS partie de la minorité des verbes irréguliers (faisant l’objet des « temps primitifs ») et NE fait PAS partie de la minorité « irrégulière » des verbes réguliers, résumée par les consonnes présentes dans « ‘T KOFSCHIP » ; en effet le radical (première personne du présent, « Ik waarschuw ») se terminant par la consonne « W », on trouvera le « D » majoritaire comme terminaison des participes passés : préfixe « GE » + « WAARSCHUW » + « D » = « GEWAARSCHUWD ».
Quand « WAARSCHUWEN » est conjugué au passé composé, il y a REJET de son participe passé « gewaarschuwd » derrière le complément («ons ») à la fin de la phrase. Pour le phénomène du REJET du verbe ou d’une de ses composantes, lisez notre synthèse en couleurs :
https://www.idesetautres.be/?p=ndls&mod=grammatica&smod=rejVerbes
Plaat nummer 97 van de « Geschiedenis van de Wereld » werd uitgegeven in nummer 34 van het weekblad « KUIFJE » op 22 augustus 1957. De titel daarvan is « Strijd tussen keizer en paus » (« Lutte entre empereur et pape = La querelle des investitures ») en met 5 deeltjes : « Staf en ring » (« Crosse et anneau »), « De abdij van Cluny » (« L’abbaye de Cluny »), « Hildebrand wordt paus Gregorius VII in 1073 » (« Hildebrand devient le pape Grégoire VII en 1073 »), « De tocht naar Canossa in 1077 » («Le pèlerinage de pénitence à Canossa en 1077 ») en « Het concordaat van Worms in 1122 » (« Le concordat de Worms en 1122 »).
De autor van de « Geschiedenis van de Wereld » (1955-1962) was Jean SCHOONJANS (1897-1976).
De dochter van de illustrator laat ons NIET meer toe de illustraties te reproduceren, wat tussen december 2010 en december 2020 het geval was.
Op dezelfde datum vindt U ook de Franstalige versie daarvan : « Histoire du Monde ».
U vindt in bijlage de aflevering 18 (“Een en ander over de Paasdagen”) van “Meesterwerken” (uitgegeven op 24 maart 1948), met een uittreksel van het boek “In het licht van de lantaarn (folkloristische wetenswaardigheden)” door Jan DE SCHUYTER, “gevolgd door een keuze Sprookjes van de Gebroeders GRIMM” (hier “De tuinkoning en de beer”), ttz 27 verhalen (Antwerpen, L. Opdebeek uitgever ; z.d. = 1949, geen nummer van bladzijde vermeld ; pentekeningen van Edmond Van Offel ; kleuromslag van Jan WATERSCHOOT).

